| Charakterystyka minerału | |||
| Ałun | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | uwodniony siarczan potasu i glinu (KAl [SO42 x 12 H2O) | ||
| Twardość w skali Mohsa | 2 – 2,5 | ||
| Przełam | muszlowy | ||
| Łupliwość | brak | ||
| Układ krystalograficzny | regularny | ||
| Gęstość minerału | 1,76 g/cm3 | ||
| Własności optyczne | |||
| Barwa | bezbarwny | ||
| Rysa | biała | ||
| Połysk | szklisty | ||
| Inne | pleochroizm - brak | ||
Ałun (Ałun potasowy, Kalinit)
Nazwa pochodzi od łac. Alunit (alumen) lub franc. alun = ałun, jest naturalnym ałunem.
Spis treści |
edytuj Właściwości
Występuje w formie skupień ziarnistych, naciekowych, tworzy naloty i wykwity. Jest kruchy, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Często zawiera domieszki sodu, manganu, żelaza, amonu. Jest minerałem pospolitym i szeroko rozpowszechnionym.
edytuj Występowanie
Występuje w strefie wietrzenia skał ilastych, węgli zawierających piryt, markasyt oraz inne siarczki. Powstaje też w procesie wietrzenia skał magmowych zasobnych w skalenie i skaleniowce.
Miejsca występowania: Uzbekistan – Kara-kum („ziemie ałunowe”), Włochy – okolice Wezuwiusza, USA – Alaska, Rosja – Kamczatka.
W Polsce: w okolicach Sandomierza, Międzyzdrojów, na Dolnym Śląsku.
edytuj Zastosowanie
- Wykorzystywany do produkcji nawozów potasowych,
- w przemyśle chemicznym,
- papierniczym,
- farbiarskim,
- w medycynie
- w kosmetyce.
Swojego czasu, kamyk po goleniu, czyli bryłka ałunu, była szeroko używana, by błyskawicznie zatamować drobne krwawienia z ranek po zacięciach przy goleniu. Do dziś bywa stosowany w tym celu - niektóre firmy kosmetyczne oferują ałun w postaci sztyftu.
