| Andrew Jackson | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 15 marca 1767 obszar Waxhaws |
| Data i miejsce śmierci | 8 czerwca 1845 Nashville |
| 7. Prezydent Stanów Zjednoczonych | |
| Okres urzędowania | od 4 marca 1829 do 4 marca 1837 |
| Przynależność polityczna | Partia Demokratyczna |
| Poprzednik | John Quincy Adams |
| Następca | Martin Van Buren |
| Senator USA z Tennessee | |
| Okres urzędowania | od 4 marca 1823 do 14 października 1825 |
| Poprzednik | John Williams |
| Następca | Hugh Lawson White |
| Wojskowy Gubernator Florydy | |
| Okres urzędowania | od 10 marca 1821 do 12 listopada 1821 |
| Poprzednik | Brak (terytorium Hiszpanii) |
| Następca | William P. Duval |
| Senator USA z Tennessee | |
| Okres urzędowania | od 26 września 1797 do kwiecień 1798 |
| Poprzednik | William Cocke |
| Następca | Daniel Smith |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Andrew Jackson (ur. 15 marca 1767, zm. 8 lipca 1845) – siódmy prezydent USA (1829-1837). Pochodził z rodziny ubogich osadników. Otrzymał bardzo słabe wykształcenie, lecz jako młody człowiek sam postanowił się uczyć. Dzięki własnemu uporowi został prawnikiem.
Bardzo czuły na punkcie własnego honoru, wdawał się w liczne spory. W pojedynku zabił człowieka, który oczernił jego żonę.
Z sukcesami prowadził interesy. Handlował niewolnikami, dorobił się posiadłości. Był pierwszym reprezentantem Tennessee w Izbie Reprezentantów. Przez krótki czas piastował funkcję senatora.
Podczas wojny 1812 roku dowodził armią w stopniu generała. Gdy pokonał Brytyjczyków pod Nowym Orleanem — okrzyknięto go bohaterem narodowym. Atakując Brytyjczyków nie wiedział, że 2 tygodnie wcześniej zawarto traktat pokojowy.
Po zwycięstwie w wyborach prezydenckich w 1828 roku zaproponował likwidację Kolegium Elektorów i wybieranie prezydenta w wyborach bezpośrednich. Uważał również, że stanowiska państwowe powinny być dostępne dla wszystkich obywateli.
Jackson, prowadząc politykę nie próbował szukać kompromisu z Kongresem, lecz w przeciwieństwie do poprzednich prezydentów, używał prawa weta i swoich wpływów, by przeforsować własne zdanie. Doprowadziło to do rozpadu jego Partii Republikańskiej i powstania dwóch organizacji politycznych – Demokratycznych Republikanów lub Demokratów i Narodowych Republikanów, czyli Wigów. Wpływy Jacksona były tak silne, że karykaturzyści portretowali go jako króla Andrzeja I. Jackson nie wahał się ani przed używaniem armii w polityce wewnętrznej, ani przed zastraszaniem przeciwników politycznych groźbą utraty życia.
Był pierwszym prezydentem USA, na którego dokonano zamachu. W 1835 roku niezrównoważony psychicznie Richard Lawrence próbował zastrzelić Jacksona, winiąc go za swoje niepowodzenia życiowe. Prezydent ocalał, gdyż żaden z dwóch pistoletów, jakimi posługiwał się zamachowiec, nie wypalił.
Jego sposób prowadzenia polityki zyskał sobie ogromną popularność w społeczeństwie. W kolejnych wyborach zdobył 56% głosów.
edytuj Linki zewnętrzne
- Biografia w Biographical Directory of the United States Congress (en)
- Biografia Biały Dom (en)
| Poprzednik James Monroe |
Kandydat Demokatycznych Republikanów na urząd prezydenta USA, 1824 (porażka w głosowaniu elektorskim, wygrana w głosowaniu powszechnym) | Następca rozłam w partii |
| Poprzednik partia założona |
Kandydat Demokratów na urząd Prezydenta USA, 1828 i 1832 (zwycięstwo) | Następca Martin Van Buren |
| Poprzednik partia założona |
Demokratyczny Prezydent USA | Następca Martin Van Buren |
|
|||||||
